Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

Wyniki badań uzyskane przez Budohoską

W roku 1956 Bugelski i Cadwallader próbowali, posługując się jednorodnym materiałem, zweryfikować trzy omówione wyżej prawa empiryczne. Wyniki ich pracy okazały się sprzeczne z pierwszym prawem empirycznym Osgooda. Wskazują one, że używając w obu materiałach tych samych bodźców, zmniejszając natomiast stopień podobieństwa między reakcjami, uzyskuje się coraz mniejsze hamowanie retroaktywne. Przy podobnych do siebie reakcjach materiału interpolowanego i początkowego uzyskano w zapamiętaniu materiału początkowego gorsze wyniki niż przy reakcjach neutralnych lub przeciwnych. Zgodnie zaś z poglądami Osgooda, zmniejszeniu podobieństwa między reakcjami powinno towarzyszyć zwiększenie hamowania retroaktywnego.

Wyniki badań uzyskane przez Budohoską (1966) również podważają założenia pierwszego prawa Osgooda, mówiącego o zależności hamowania retroaktywnego od podobieństwa między obu materiałami. W eksperymencie przeprowadzonym według schematu S- R, S – Ri, S – R materiał początkowy i interpolowany stanowiło 8 par przymiotników, których osoby badane uczyły się metodą par skojarzeń. Przymiotniki użyte jako reakcje w materiale interpolowanym były dowolnie wybrane przez badanych. Zamiast hamowania retroaktywnego, którego – zgodnie z pierwszym prawem empirycznym – należało oczekiwać, uzyskano retroaktywne ułatwienie. Podobne wyniki otrzymał Parducci (1958).

Mniej wątpliwości budzi drugie prawo empiryczne. Jednakże wyniki uzyskane przez Hagena (1943), który przy bardzo niskim stopniu podobieństwa między bodźcami materiału początkowego i interpolowanego uzyskał hamowanie retroaktywne, sugerują konieczność prowadzenia dalszych badań w celu stwierdzenia zależności wyrażonej w tym prawie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.