WYCINANKI

Pierwszy etap rysunków, malowanek i ulepianek przypada na 2 r.ż. natomiast wycinać zaczyna dziecko nieco później, bo dopiero w 3 r.ż. Operowanie nożyczkami nie jest łatwym zadaniem dla dziecka w wieku poniemowlęcym: oczywiście, dziecku można dać wyłącznie nożyczki o zaokrąglonych końcach, a takie są wykonywane z blachy albo z masy plastycznej, które niestety źle tną papier.

Sama technika wycinania wymaga koordynacji ruchów obydwu rąk, co, jak wiadomo, przychodzi małemu dziecku z dużą trudnością. Trzeba przecież jedną ręką przytrzymywać papier ułożony pod odpowiednim kątem, drugą zaś-wykonywać ruch złożony, polegający na otwieraniu i zamykaniu nożyczek, a. jednocześnie ich przesuwaniu względem papieru. Początkowo dziecko wsuwa papier między ostrza nożyczek w płaszczyźnie równoległej do,nich, co uniemożliwia jego rozcięcie, W tym okresie cięcie papieru bardziej przypomina „szarpanie”.

Pod koniec 3 r.ż. dziecko potrafi już posługiwać się nożyczkami. Jego „wycinanki” ograniczają się. jednak zaledwie do rozcinania papieru na części. Okres ten odpowiada fazie bazgrot – w rysunku, manipulowaniu tworzywem-w ulepiankach.

Chociaż z punktu widzenia „wytworzonego dzieła” wycinanki okresu poniemowłęcego przedstawiają się bardzo skromnie, jednak z punktu widzenia zdobytej przez dziecko sprawności ruchowej są niezwykle cenną formą działalności. Czynności manualne, które dziecko wykonuje w trakcie wycinania, pozwalają mu usprawnić ruch.przywodzenia i odwodzenia kciuka, skoordynować ruchy dłoni i palców z ruchami przedramienia, a ponadto zharmonizować i zestroić ze sobą ruchy obydwu rąk. Z tych wszystkich względów wycinanie w wieku poniemowlęcym nie tylko przygotowuje dziecko do tego rodzaju twórczości artystycznej w wieku przedszkolnym i szkolnym, ale stanowi również okazję do usprawnienia ruchowego w szerszym, zakresie.

W wieku niemowlęcym i poniemowlęcym dokonują się w rozwoju dziecka zasadnicze zmiany w zakresie procesów poznawczych. Zmiany te sprawiają, iż dziecko pod koniec tego okresu wykracza poza poziom właściwy poznaniu zwierzęcemu i osiąga formy poznania charakterystyczne dla gatunku ludzkiego. Najwyższe gatunki zwierząt przewyższają niejednokrotnie pod względem swojej inteligencji, wyrażającej się w działaniu, dziecko roczne, nie dorównują jednakże nigdy dziecku 3-lethiemu.

Dziecko w wieku poniemowlęcym odzwierciedla już w swoim działaniu nie tylko te cechy przedmiotów i zjawisk, które są bezpośrednio dostępne poznaniu zmysłowemu, lecz również i takie, które mają charakter ogólniejszy i mogą być uchwycone tylko w toku złożonego procesu analizy i syntezy typu drugosygnałowego: jest’to możliwe jedynie dzięki, intensywnemu rozwojowi mowy i myślenia.

Jeśli uprzytomnimy sobie, iż dziecko wkraczające w okres poniemowlęcy zna zaledwie kilkanaście słów, a wymawia ich nie więcej niż kilka, kończąc zaś 3 lata mówi pełnymi zdaniami i używa około tysiąca słów – zrozumiemy, jak olbrzymia to zmiana i jaki ma wpływ na całokształt dziecięcego poznania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *