Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

Wpływanie na rozwój intelektualny dziecka

W toku podejmowanych akcji pojawiło się bardzo wiele spraw dyskusyjnych. Jedna z nich dotyczyła słuszności wpływania na przyspieszanie rozwoju intelektualnego dziecka–nie było w poglądach na nią zgodności. Pod znakiem zapytania pozostaje bowiem stosunek między przyspieszaniem rozwoju a jego optymalizacją. Budzi wątpliwości celowość fragmentarycznego wpływania na rozwój (np. poprzez bardzo wczesne uczenie czytania). I wTeszcie sprawą wielkiej doniosłości jest skuteczność różnych form stosowanego oddziaływania. W toku akcji wyrównywania startu życiowego, podejmowanej lawiną przez ludzi o różnym poziomie i profilu przygotowania, formy te określała w dużej mierze, oprócz rozpowszechnionej w społeczeństwie amerykańskim tradycyjnej, liberali- stycznej filozofii wychowania (reprezentowanej np. przez prace B. Spoc- ka – por. s. 61), idea wzbogacania doświadczeń dziecka. Idea ta wywodzi się prawdopodobnie ze stwierdzonych faktów negatywnego wpływu deprywacji sensorycznej na funkcjonowanie i rozwój, głównie zwierząt, oraz z behawiorystycznych koncepcji, iż rozwój dokonuje się poprzez wytwarzanie związków między bodźcami i reakcjami. Dostateczna ilość bodźców rzeczywiście jest niezbędna dla rozwoju. Istnieją jednak podstawy, aby przyjąć, iż ważna jest też kolejność, w jakiej styka się z nimi dziecko, oraz sposób ich organizacji. Ważny jest również rodzaj bodźców, charakter ich powiązań znaczeniowych z dotychczasowymi doświadczeniami dziecka i aktywnością, którą podejmuje z własnej inicjatywy. Koncepcja oddziaływania wychowawczego nie uwzględniająca tego wszystkiego nie mogła, naszym zdaniem, zdać życiowego egzaminu i tam, gdzie kierowanie rozwojem na niej było oparte, musiało być skazane na niepowodzenie. Wśród psychologów amerykańskich zajmujących się rozwojem dziecka podnosiły się głosy, że nie tędy droga. Wskazując na rolę podmiotu w poznaniu, na aktywne procesy samoregulacji, zachodzące w podmiocie, zwracano uwagę na cechy aktywności dziecka zdeterminowane’nie sytuacyjnie, lecz przez wewnętrzną organizację podmiotu, przez stadium rozwoju dziecka, postulowano konieczność poznania mechanizmów rozwoju. Zaczęły się pojawiać, nieliczne wprawdzie, badania odpowiadające współczesnym wymaganiom metodologicznym, mające u swych podstaw tego typu koncepcje87. Wiązać by je należało raczej z koncepcją rozwoju jako asymilacji rzeczywistości do tkwiących w podmiocie struktur (por. współczesne psycholingwistyczne koncepcje rozwoju mowy) czy też asymilacji i akomodacji jako aspektów mechanizmu równoważenia (por. teoria rozwoju J. P i a g e t a) niż z ujmowaniem rozwoju jako powstawania związków między bodźcem i reakcją.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.