Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

WŁADZA I PANOWANIE

Polityka dotyczy władzy. Jest to instytucja społeczna odpowiedzialna za sposób, w jaki władza jest zdobywana, dzielona i sprawowana.

Wszystkie socjologiczne dyskusje o władzy zaczynają się od definicji Webera (1978: oryginał, 1921). Władza, mówi Weber, to zdolność osiągania celu wbrew oporowi innych. Władza może pochodzić z różnych źródeł: może się opierać na samej sile fizycznej lub na zasobach ekonomicznych. Takie przymioty osobiste jak umiejętność współpracy i wydajność mogą pomóc w zdobyciu władzy. Niektórzy socjologowie rozróżniają władzę prawomocną i nieprawomocną.

WŁADZA PRAWOMOCNA. Władzę znajdującą się w rękach osób postrzeganych jako uprawnione do jej sprawowania uważa się za władzę prawomocną. W demokracji osobą wyposażoną w prawomocną władzę jest wybieralny urzędnik państwowy, w monarchii – król lub królowa. W szkole prawomocną władzą ustalania terminów klasówek dysponuje nauczyciel. Jakkolwiek poszczególne działania prawomocnej władzy mogą być podawane w wątpliwość, samo prawo do sprawowania takiej władzy zasadniczo nie jest kwestionowane. Prawomocna władza jest więc akceptowana zarówno przez tych, którzy ją sprawują, jak i przez tych, którzy jej podlegają. Tę formę sprawowania władzy często określa się jako panowanie, o czym będzie mowa poniżej.

WŁADZA NIEPRAWOMOCNA. Władza, która opiera się na przymusie, na stosowaniu lub groźbie użycia siły w celu wymuszenia uległości, uważana jest za władzę nieprawomocną. Sprawujący władzę nieprawomocną nie są wyposażeni w prawo do stosowania przymusu przez tych, wobec których go używają. Władzę nieprawomocną sprawują, na przykład, pracodawcy szantażujący zwolnieniem w celu osiągnięcia korzyści seksualnych i bandyci zmuszający swoje ofiary do oddania kosztowności.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.