Troska o zdrowie dziecka chorego

Dokonując analizy funkcjonowania rodziny, należy rozróżnić, oczywiście w celu zrozumienia mechanizmów istniejących w rodzinie, dwa wymiary funkcj ono wania. Wymiar pierwszy to problem alkoholowy w rodzinie. Z tego powodu ojciec został znienawidzony przez resztę rodziny. Żona nie znajduje w mężu żadnych zalet („nic w nim nie cenię”), dziecko chore obwinia się za myśli o zabójstwie, natomiast dziecko zdrowe stwierdza, że „ojciec to pijak, wstydzę się tego”.

Ojciec alkoholik ma poczucie małej wartości, jest wewnętrznie napięty, czuje się winny. Lęka się nawrotu choroby i śmierci dziecka („nikt nie wie, że lękam się o to, że choroba może skończyć się tragicznie”). Doświadcza poczucia życiowej przegranej, a jednocześnie nie potrafi ujawnić swoich uczuć wobec rodziny, która jest przeciwko niemu. Z przejawami współczucia spotyka się sporadycznie tylko ze strony dorastającego syna. Odpowiedzialność za funkcjonowanie rodziny przejęła matka.

Drugi wymiar funkcjonowania rodziny to podejmowana troska o zdrowie dziecka chorego. Obydwoje rodzice podejmują wysiłek opieki nad chorym dzieckiem. Zostało to zauważone także przez dziecko zdrowe, które stwierdza, że rodzice po chorobie okazują dzieciom więcej uczuć i opieki („zmieniło się zachowanie rodziców, są bardziej troskliwi”). Żona i dzieci nie mają większych oczekiwań od ojca, a ojciec stara się być lepszym niż przed chorobą dziecka ojcem i mężem, jednocześnie mając dalej problem alkoholowy.

Najlepsze relacje istnieją między dziećmi. Mimo że rodzice więcej czasu poświęcają dziecku choremu i jemu stawiają mniejsze wymagania, nie zaburza to wzajemnej troski o siebie i okazywania miłości. Duża wzajemna bliskość między dziećmi spowodowana jest sytuacją z przeszłości, kiedy to również matka miała problemy z alkoholem. Dzieci wtedy musiały liczyć na siebie, pogłębiło to wzajemną więź rodzeństwa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *