Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

Termin identyfikacji

Zaczniemy od jednej uwagi dotyczącej samej istoty stosunku identyfikacji rozpatrywanego od strony wewnętrznej, przeżyciowej. Zidentyfikować się całkowicie z kimś drugim, tzn. dosłownie uważać się za tę samą osobę co ktoś drugi, może właściwie tylko człowiek umysłowo chory albo ciężki neurotyk. U człowieka normalnego możliwa jest albo identyfikacja nieświadoma, z której więc dany osobnik nie zdaje sobie sprawy, albo też poczucie mniejszej lub większej bliskości w stosunku do osoby drugiej. Psychoanalitycy operują głównie pojęciem identyfikacji nieświadomej. Możliwe jest też identyfikowanie się „na niby”, które spotykamy często w tzw. zabawach w rolę i w grze scenicznej. Trzeba przy tym, pamiętać, iż ten ostatni rodzaj identyfikacji, chociaż dokonany tylko w fantazji, chwilami zbliżać się może do identyfikacji kompletnej nie bardzo różnej od tej, którą spotykamy u umysłowo chorych. Pozostaje to w związku z „przejęciem się” rolą, którą się odgrywa.

Na zewnątrz identyfikacja może ujawniać się w ten sposób, iż przedmiot identyfikacji staje się pewnego rodzaju wzorem podlegającym naśladowaniu. Identyfikacja wykazuje w tym wypadku punkty zbieżne z naśladownictwem. Tak identyfikuje siebie z matką mała dziewczynka, która wkłada na głowę jej kapelusz, pomadkę smaruje sobie na usta i strofuje słowami matki młodszego brata. O identyfikacji w sensie tzw. „introjekcji”, która zdaniem psychoanalityków jest podstawą moralnego rozwoju człowieka, będzie mowa później 2.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.