Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

ROZWÓJ SPOSTRZEŻEŃ I ORIENTACJI W NAJBLIŻSZYM OTOCZENIU

Jakkolwiek charakterystyka świata małego dziecka, jaką może zaproponować psychologia rozwojowa w obecnej chwili, jest niedoskonała i fragmentaryczna, nie ulega wątpliwości, że jest to świat odrębny od świata ludzi dorosłych, w który dziecko stopniowo wnika za ich pośrednictwem, poszerzając aktywnie swe doświadczenie. Psychologowie od dawna próbowali odpowiedzieć na pytanie, jaką drogę przechodzi niemowlę od stadium noworodka, istoty obdarzonej wrażliwością sensoryczną, lecz nie per- cypującej jeszcze swego otoczenia, do istoty zorientowanej w kręgu najbliź- szych przedmiotów i osób. Interesującą i trafną koncepcję gene?:y przedmiotu w psychice dziecka zaproponował 40 lat temu Stefan S z u m a n (1932) i wydaje się, że nie straciła ona swej aktualności – przeciwnie, zyskała nawet potwierdzenie w świetle późniejszych badań empirycznych dotyczących rozwoju spostrzeżeń w ontogenezie i roli działania w tym procesie.

S. Szumah zwraca uwagę na współdziałanie ze sobą wielu sfer zmysłowych w spostrzeganiu przedmiotów we wczesnym dzieciństwie. Na podstawie swych badań autor wykazuje, iż do właściwego spostrzegania przedmiotów zdolne jest dopiero dziecko kilkumiesięczne dzięki sukcesywnemu nastawieniu kilku narządów zmysłowych na to samo źródło wrażeń.

Przedmioty – twierdzi Szuman – nie są przez dziecko spostrzegane od urodzenia, lecz tworzą się dopiero w jego psychice przez scalenie podniet zmysłowych, mających wspólne źródło w przedmiotach, fizycznych. Scalenie podniet następuje na drodze aktywnej: realizuje się ono w dążeniu do potwierdzenia i uzupełnienia przez inne receptory – wrażeń odbieranych za pomocą jednego receptora.

Podniety działają zwykle najpierw na telereceptorgg. (należą tu, jak wiadomo, receptory: wzrokowy i słuchowy), a dopiero wtórnie – na receptory kontaktowe (wśród nich na receptory dotyku). Podrażnienie jednego z narządów zmysłowych wywołuje u małego dziecka, jak twierdzi Szuman, ogólny niepokój ruchowy, nastawienie innych narządów zmysłowych w kierunku pierwszej podniety, a potem ruch powodujący zbliżenie do źródła podniety (ruch lokomocyjny oraz chwyt). Z chwilą, gdy dziecko dostaje przedmiot do ręki, odbiera liczne wrażenia dotykowe. Podczas manipulacji przedmiot pozostaje ciągle ten sam, dostarcza, on jednak dziecku bafdzo różnorodnych, a zarazem zmiennych wrażeń.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.