Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

ROZWÓJ MYŚLENIA U MŁODZIEŻY

Centralne znaczenie w rozwoju umysłowym dorastającej młodzieży odgrywają procesy myślenia. Pogłębia się zdolność analizy i syntezy, rozwija myślenie abstrakcyjne i logiczno-dedukcyjne.

Psychologowie radzieccy (N. D. Lewitów, N. S. Łukin, W. A. Krutiecki i in.) za najbardziej charakterystyczną cechę przeobrażeń dokonujących się w procesach myślenia w omawianym okresie uważają stopniowe, ale bardzo widoczne przechodzenie od myślenia konkretnego i obrazowego do myślenia abstrakcyjnego. Zwracają oni przy tym uwagę, iż proces ten przebiega w ścisłym związku z wymaganiami, jakie stawiają programy szkolne, i nie jest pozbawiony swoistych trudności. Przy zastosowaniu odpowiednich metod nauczania poszczególne operacje myślowe, jak: porównywanie, uogólnianie, wnioskowanie, dowodzenie, klasyfikacja i inne osiągają coraz wyższy poziom.

Referując poglądy J. Piageta opieraliśmy się na różnych pracach jego i współpracowników,, głównie jednak na dwóch syntetycznych opracowaniach zawierających myślenia dziecka obejmują także interesujący nas okres. Wyniki tych badań wskazują na duże zmiany, jakie dokonują się w okresie od 12 do 18 r.ż. Począwszy od 12 lat zaczyna się okres, w którym rozumowanie przybiera postać operacji formalnych, „co oznacza, że logiczne operacje zaczynają być transponowane z płaszczyzny konkretnej manipulacji na płaszczyznę samych idei wyrażonych w jakimkolwiek języku (słownym, symboli matematycznych itp.), ale pozbawionych oparcia w percepcji, doświadczeniu czy nawet przeświadczeniu” (Piaget, 1966, s. 68). W odróżnieniu od dzieci w wieku od 8-11 lat (stadium operacji konkretnych), które zestawiają spostrzeżenia, odwołując się przy rozwiązywaniu zadań do czynności wykonywanych na przedmiotach, młodzież staje się zdolna do zestawiania sądów, wyprowadzania wniosków z ich kombinacji.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.