Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

Poznajmy Johna Watsona- warunkowania klasyczne dzieci cz. II

W różnych odmianach tego samego eksperymentu Watson wykazał, że u ludzi występuje generałizacja. Stwierdził on, że inne bodźce, w różnym stopniu podobne do szczura, także wywoływały u Alberta cofnięcie się i płacz. Na przykład podobna reakcja występowała po pokazaniu mu królika, psa. futra z fok lub kłębka waty. Bodźce nie wykazujące żadnego podobieństwa do szczura, np. drewniane klocki, nie wywoływały tej reakcji. Po upływie miesiąca reakcje cofania się i płaczu wobec szczura, królika, psa, futra i waty występowały nadal, lecz ich intensywność zmalała.

Watson. gorąco pragnąc ogłosić ostateczne zwycięstwo behawioryzmu. wpadł w pułapkę nadmiernej generalizacji i pozwolił, aby jego pewność siebie zdystansowała jego wiedzę. Stwierdził: „Dajcie mi tuzin zdrowych, dobrze zlmdowanych niemowląt i mój własny, specjalny świat, ir którym mógłbym je wychowywać, a gwarantuję, że wezmę na chybil-trafil którekol- 106 wiek z nich i wyszkolę je na specjalistę dowolnego typu – na lekarza. prawnika, artystę, handlowca, a nawet żebraka i złodzieja, bez względu na jego talenty, skłonności, zdolności, powołanie, czy rasę jego przodków'”‚. Wkrótce jednak okazało się, że chociaż warunkowanie pawłowowskie było istotnie ogromnym krokiem na drodze do wyjaśnienia zjawiska uczenia się, to jednak są takie aspekty uczenia się. których warunkowanie klasyczne nie może wyjaśnić.

Aczkolwiek Watson starał się w swym podejściu do uczenia się zachować ścisły obiektywizm, to jednak nie potrafił przekonać w pełni sam siebie, że uczenie się wyjaśnia wszelkie zachowania. W swym systemie, którego nigdy nie zorganizował w jasną, spójną teorię uczenia się. trzy formy zachowania emocjonalnego, określone jako strach, gniew i miłość, uważał za wrodzone. Watson utrzymywał, że uczenie się emocji u człowieka polega na warunkowaniu tych trzech form wrodzonej reakcji emocjonalnej.

Jeśli na podstawie prac Watsona i Pawłowa sformułujemy zasadę czy prawo warunkowania klasycznego, które moglibyśmy zastosować do uczenia się naszych uczniów, to w uproszczeniu mogłaby to być następująca reguła praktyczna: ..Bodźce, które występują razem, zaczynają wywoływać podobne reakcje”. W odniesieniu do sytuacji praktycznych oznacza to. że bodźce towarzyszące zadaniom wymagającym uczenia się – np. z zakresu matematyki, muzyki czy nauk społecznych – zaczynają wywoływać u dzieci te reakcje, które występują u nich pod wpływem tych zadań. Dzieci, które odnoszą sukcesy w tych zadaniach, będą prawdopodobnie przejawiały pozytywne postawy nie tylko wobec dalszych zadań, lecz także wobec szkoły i samego uczenia się. Niestety prawdziwe jest także twierdzenie odwrotne. Sprawdźmy teraz, czy rozumiesz praktyczną regułę dotyczącą warunkowania klasycznego.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.