Podobieństwo przejawów zewnętrznych a odrębność struktury cz. II

Nie ma więc istotnego znaczenia, jak dalece zachowanie prawidłowe jest podobne do patologicznego, lecz to, czego jest przejawem. Okoliczność ta musi być brana pod uwagę przy ocenie bardzo wielu reakcji, stanów i cech, i to nie tylko psychicznych, ale również somatycznych. I u człowieka zdrowego i u chorego występują, jak wiadomo, zaburzenia toku myślenia, fobie, natręctwa i szereg innych nieprawidłowości. Istotna różnica polega na tym, że objaw chorobowy jest tylko jednym z elementów choroby, która ma swój początek, okres rozwoju i zejście, a przejawia się szeregiem objawów charakterystycznych i nieswoistych, które łącznie tworzą obraz kliniczny. Nasilenie objawów, nieraz zmieniające się, to czy choroba przebiega w sposób ostry, podostry czy przewlekły, są wyrazem dynamiki procesu chorobowego. Pojedynczy objaw natomiast nie istnieje samodzielnie, jest wyodrębniony sztucznie dla ułatwienia opisu choroby. Inaczej u człowieka zdrowego: jeżeli nawet występuje zaburzenie trudne do odróżnienia od objawu chorobowego, to cechuje je bądź krótko- trwałość utrzymywania się, bądź nieznaczne nasilenie (lub obie te cechy równocześnie), a przede wszystkim to, że jest to zaburzenie izolowane, a nie element całości, jaką jest proces chorobowy z jego złożoną strukturą i dynamiką.

Z drugiej strony, dostrzeganie podobieństw pomiędzy objawami psychopatologicznymi, np. objawami choroby psychicznej a niektórymi przeżyciami ludzi zdrowych, ułatwia wniknięcie w doznania chorego, skraca dystans, jaki go dzieli od ludzi zdrowymi!, a staje się niezbędne, jeżeli staramy się chorego zrozumieć i pomóc mu. Zgodnie jednak z tym co powiedziano powyżej, „wczuwanie się” w przeżycia chorego psychicznie jest tylko możliwe do pewnych granic: są to bowiem zwykle przeżycia od normalnych jakościowo różne. Z tych samych względów, a więc właśnie z uwagi na odmienną jakość, chory z trudem wyraża swe przeżycia w sposób dla otoczenia zrozumiały.

Tak więc występowanie u człowieka zdrowego drobnych nieprawidłowości czynności psychicznych nie powinno budzić niepokoju o jego zdrowie. Nieprawidłowości te, a również reakcje fizjologiczne podobne do patologicznych, nie wskazują na bliskość choroby ani na zagrożenie nią, świadczą natomiast o różnorodności przeżyć psychicznych człowieka zdrowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *