Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

Podłoże cech temperamentu człowieka

Przy pobudzeniu układu sympatycznego gruczoły nadnerczy, należące do układu wydzielania wewnętrznego, wydzielają do krwi adrenalinę, która zwiększa stan ogólnego podniecenia. Jest to mechanizm, który uruchamia natychmiast objawy fizjologiczne, towarzyszące napięciu emocjonalnemu. Reakcja jest stosunkowo powolna, czas jej trwania można obliczać na sekundy, podczas gdy reakcje układu somatycznego trwają ułamki sekundy, jednak raz rozpoczęta nie ustępuje zbyt prędko. Dlatego nawet wówczas, gdy niebezpieczeństwo minie, niepokój i zakłócenia funkcji organizmu trwają nadal. Układy somatyczny i autonomiczny są ściśle powiązane, a podwzgórze odgrywa rolę w koordynacji ich działania. W uczuciach i emocjach towarzyszących pobudzeniu układu sympatycznego odgrywają również rolę czynniki psychiczne.

Układ nerwowy i układ wydzielania wewnętrznego stanowią główne biologiczne podłoże cech temperamentu człowieka i jego reakcji emocjonalnych. Cechy temperamentu, takie jak ogólny nastrój człowieka, jego równowaga psychiczna i intensywność uczuć wykazują różnice indywidualne, zależne również od wieku. W miarę dorastania człowiek uczy się, kiedy i w jaki sposób może wyrażać swoje uczucia. Opanowanie uczuć nie zawsze jest skuteczne, a reakcje człowieka są często kompromisem, występującym zarówno w lżejszych zaburzeniach nerwicowych, jak i w nieudanych !próbach normalnego przystosowania się. U niektórych ludzi zaburzenia emocjonalne prowadzą do załamań nerwicowych lub psychotycznych (por. rozdz. V i VI). Wpływ wieku na autonomiczny układ nerwowy nie jest dostatecznie zbadany naukowo. U ludzi starszych występuje słabsza reakcja skórno-galwanicz- na na stressy, powolniejsze warunkowanie i szybsze wygaszanie (46). Skutki psychiczne nie wydają się być istotne w porównaniu z wpływem na psychikę zmian zachodzących wraz z wiekiem w ośrodkowym układzie nerwowym, układzie wewnętrznego wydzielania i in. Zmiany w nastrojach i reakcjach emocjonalnych ludzi starszych są z reguły wtórnym rezultatem zmian w ośrodkowym układzie nerwowym.

Normalne Skutki wpływu wieku człowieka na jego układ nerwowy były przedmiotem znacznej liczby badań, jednak nie zawsze dają się one łatwo odróżnić od objawów skutków chorobowych. Na objawy atrofii szczególnie podatne są pewne okolice mózgu, np. płaty czołowe i okolice górnego zakrętu skroniowego. Bruzdy między zwojami mózgu stają się szersze i głębsze, komory powiększają się i ulegają deformacjom: wiele komórek nerwowych zanika, inne degenerują się. Przy demencji starczej, chorobach naczyń krwionośnych mózgu i organicznej psychozie wieku starczego uszkodzenia te mogą być poważne (por. także rozdz. VI, s. 161). Móżdżek i wewnętrzne części mózgu ulegają również degeneracji. Występuje rozrost neurogleju (struktura podporowa tkanki nerwowej) oraz rozproszone zmiany degeneratywne w komórkach Schwanna, które otaczają włókna nerwowe. Rdzeń kręgowy może wykazywać stosunkowo wyraźniejsze objawy atrofii w swej części górnej. Narządy te są zagrożone bądź przez zjawiska pierwotne, tzn. wpływ czasu na budowę komórek układu nerwowego, bądź wtórne, które są konsekwencjami biologicznych procesów starzenia się innych części organizmu, np. zmian serca i układu krążenia. Przy braku tlenu komórki nerwowe szybko obumierają. Niektóre części włókien mogą regenerować się, ale samej komórki nerwowej nie można zastąpić.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.