REGUŁY WYBORU PARTNERA

Wybór partnera określają dwie podstawowe i uniwersalne reguły. Pierwsza z nich to egzogamia, która wskazuje kategorię osób, jakich nie można zaakceptować jako partnerów w związku małżeńskim (lub seksualnym). Najbardziej powszechną formą tej reguły jest zakaz kazirodztwa, który szczególnie zabrania małżeństwa między bliskimi krewnymi: chociaż w niektórych społeczeństwach dopuszcza się wyjątki w przypadku rodzin królewskich, to jednak zakaz kazirodztwa jest zjawiskiem uniwersalnym. Egzogamia, a zwłaszcza zakaz kazirodztwa, zmusza do rozwoju związków poza rodziną nuklearną oraz sprzyja społecznej i kulturowej różnorodności.

Czytaj dalej REGUŁY WYBORU PARTNERA

Rola słów określających przedmiot percepcji

Jeśli więc słowa określające przedmiot percepcji wyodrębniają część układu, w jakim znajdzie się ów przedmiot później w czasie rozpoznawania, to rozpoznania będą koncentrowały się przede wszystkim w wyodrębnionej części układu. Zwiększa się zatem nie tylko prawidłowość rozpoznań, ale następuje również ukierunkowanie błędów.

Czytaj dalej Rola słów określających przedmiot percepcji

WYCINANKI

Pierwszy etap rysunków, malowanek i ulepianek przypada na 2 r.ż. natomiast wycinać zaczyna dziecko nieco później, bo dopiero w 3 r.ż. Operowanie nożyczkami nie jest łatwym zadaniem dla dziecka w wieku poniemowlęcym: oczywiście, dziecku można dać wyłącznie nożyczki o zaokrąglonych końcach, a takie są wykonywane z blachy albo z masy plastycznej, które niestety źle tną papier.

Czytaj dalej WYCINANKI

PSYCHOLOGIA KONSTYTUCJONALNA SHELDONA

Przeciętnemu, szaremu człowiekowi cechy fizyczne bliźnich mówią wiele o różnych aspektach ich osobowości. „Dobrze wiadomo”, że grubasy są wesołe i leniwe, że osobnicy chudzi są nieśmiali i ponurzy, że rude włosy znamionują ludzi łatwo wpadających w gwałtowny gniew. Można by zestawić obszerny słownik takich diagnostycznych stwierdzeń i tym właśnie zajmowali się dawni badacze, tacy jak Lavater (1804) oraz Gall i Spurzheim (1809). Inni badacze zachowania ludzkiego (Rostan, 1824: Viola, 1909: Sigaud, 1914: Naccarati, 1921: Kretschmer, 1921) wysuwali podobne twierdzenia i często starali się wprowadzić kontrolę empiryczną przy wykazywaniu istnienia takich zależności. Tak więc w przeszłości wielu uczonych podzielało pogląd dzisiejszego szarego człowieka, że zachowanie jest pod ważnymi względami związane z obserwowalnymi aspektami fizycznej budowy jednostki. Obecnie jednak – co może wydawać się zaskakujące – niewielu znalazłoby się psychologów w Stanach Zjednoczonych, którzy wyznawaliby ten pogląd.

Czytaj dalej PSYCHOLOGIA KONSTYTUCJONALNA SHELDONA

Postawy światopoglądowe młodzieży

Analogiczne stanowisko reprezentuje B. Z a z z o (1972), której pogląd na duże społeczno-kulturowe zróżnicowanie młodzieży już znamy. Pisze ona: „Pojęcie «podkultury młodzieżowej» przypisuje ogólnie całej młodzieży wartości i zachowania wyraźnie różniące się od wartości i zachowań całego społeczeństwa, zakładając bardzo słabe związki między nimi. Koncepcja ta, nawet sprowadzona tylko do formy opisowej, zawiera poważne niebezpieczeństwo błędu, zakładając istnienie jedynego «modelu» społeczeństwa i jedynego «modelu» młodzieży” (s. 24). Wprawdzie zachowania się młodzieży posiadają pewne charakterystyczne dla wieku cechy młodzieńcze, odmienne od zachowań ludzi dorosłych, to jednak przejście od dorastania do dorosłości zależy nie tylko od wieku, ale i od sposobu, w jaki uzyskuje się ten status. „Wewnątrz tego samego społeczeństwa «status młodzieży» różnicuje się zależnie od sposobów wrastania w życie dorosłych. Jedyną zatem drogą sprawdzenia, czy pojęcie «podkultury» odpowiada rzeczywistości, byłoby wykazanie, że różnice między grupami ludzi w różnym wieku są większe niż różnice, które można stwierdzić między różnymi grupami młodzieży. Dotychczas nie zostało to potwierdzone, nie było nawet poważniejszych prób takich porównań” (s. 27).

Czytaj dalej Postawy światopoglądowe młodzieży

Rozwój anatomiczno-czynnościowego podłoża psychiki cz. II

Bodźce podobne do bodźca warunkowego wywołują zwykle także reakcje pobudzeniowe, Co określa się mianem generalizacji. Jeżeli jednak nie następuje wówczas wzmocnienie w postaci bodźca bezwarunkowego, to po pewnym czasie geheralizacja zanika. Bodźce podobne do bodźca warunkowego zostają odróżnicowane i przestają wywoływać reakcję pobudzeniową, podczas gdy bodziec warunkowy nadal ją wywołuje. Zjawisko to nazywa się różnicowaniem, a proces wywoływany przez bodźce podobne do bodźca warunkowego – .hamowaniem różnicowym:

Czytaj dalej Rozwój anatomiczno-czynnościowego podłoża psychiki cz. II

Wypowiedzi dzieci o obrazkach tematycznych

Podobnie, według badań J. Piageta i B. Inhelder (1948) dziec– ko w 7 r.ż. potrafi już wprawdzie podać, który z dwóch położonych przed nim przedmiotów znajduje się na prawo lub na lewo od drugiego, jednak gdy ma przed sobą trzy przedmioty, nie umie ustalić ich wzajem- i nego położenia. Pierwsze z tych zadań można rozwiązać przez określenie położenia przedmiotów w stosunku do własnego ciała,, jego lewej i prawej l strony, drugie zadanie wymaga natomiast przejścia od postawy egocentrycznej do zobiektywizowanej (wzajemny stosunek trzech przedmiotów niezależnie od pozycji własnej).

Czytaj dalej Wypowiedzi dzieci o obrazkach tematycznych

Wiek przedszkolny – kontynuacja

Oprócz wspólnych dla całego okresu właściwości rozwojowych można wyróżnić drobniejsze zmiany w obrębie kolejnych trzech podokresów albo faz wieku przedszkolnego. Zmiany te nie mają charakteru zasadniczych, istotnych przemian w świadomości i osobowości dziecka, odzwierciedlają jednak zarówno dynamikę procesów poznawczych, jak też stopniowe przekształcenia w emocjonalnej i społecznej sferze rozwoju psychicznego dzieci w tym wieku. Są to fazy następujące: faza pierwsza (wczesna) od 3 do 4 lat, faza druga (średnia) od 4 do 5 V2 lat, faza trzecia (późna) od 5 V2 do 7 lat.

Czytaj dalej Wiek przedszkolny – kontynuacja

Z CZYM MOŻNA MIEĆ KŁOPOTY? CZ. II

Drugi sposób polega na tym, żeby przed każdą lekcją czy odrabianiem zadań domowych powtórzyć sobie kilka razy na głos (jeśli się boisz, że rodzina uzna Cię za wariata, który gada sam do siebie, zrób to szeptem): ’’Angielski sam wchodzi mi do głowy”. Jeżeli jesteś zainteresowany innym językiem, wstaw go w miejsce angielskiego.

Czytaj dalej Z CZYM MOŻNA MIEĆ KŁOPOTY? CZ. II

WZAJEMNY ZWIĄZEK TEORII I BADAŃ CZ. II

Czynności badawcze przebiegają najczęściej zgodnie z wzorem nakreślonym w tej części rozdziału. Choć kroki podejmowane w procesie badawczym niekoniecznie muszą zawsze przebiegać w taki sam sposób (natura specyficznego projektu zmusza niekiedy do odstępstw), opisany poniżej model może służyć jako ilustracja sposobu prowadzenia typowych badań.

Czytaj dalej WZAJEMNY ZWIĄZEK TEORII I BADAŃ CZ. II