Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

Obserwacja w wieku szkolnym – kontynuacja

Ponadto rozwój spostrzegawczości i umiejętności obserwowania polega także na tym, że dzieciom przygotowanym do obserwacji określonych przedmiotów czy zjawisk (np. przed wycieczką przyrodniczą lub geograficzną) zaczyna wystarczać słowny opis tego, co będzie przedmiotem i celem ich spostrzeżeń i obserwacji. Przestają czuć potrzebę ilustracji, popierania każdego wyjaśnienia słownego natychmiastowym pokazem konkretu. W ten sposób spostrzeżenia dzieci w końcu młodszego i w starszym wieku szkolnym nabierają charakteru abstrakcyjnego, uogólnionego.

Ważnym problemem przy organizacji i kształtowaniu spostrzegania i obserwacji dzieci jest uwzględnienie zależności tych procesów od tego, co się spostrzega i obserwuje. Na przykład rysunek schematyczny i ry- sunek-ilustracja spostrzegane są w zupełnie różny sposób i różne jest ich miejsce w przyswajaniu sobie przez uczniów treści nauki szkolnej.

Rysunek-schemat zasadniczo służy jako pomoc do pobudzania dziecka do myślenia. Wprowadzony bywa po to, aby dzieci rozumiały ogólną myśl, regułę, prawo lub stosunki zachodzące między przedmiotami albo zjawiskami. Zadanie polega na tym, aby dziecko potrafiło oderwać się od wszystkiego, co nie jest istotne dla wykładanej myśli – jeśli zasugerowane zostaje wizualnym kształtem, wyglądem schematu, przestaje rozumieć jego główną myśl. Zdarza się na przykład, że dzieci umieją już dobrze orientować się na mapie geograficznej, ale przy zmianie jej na mapę inaczej pomalowaną i innej wielkości gubią się w nowych szczegółach i nie od razu potrafią „wyrwać się z niewoli spostrzeżenia”. Dlatego ten typ rysunków Schematycznych dobrze jest przedstawiać uczniom w toku wykładu i w miarę rozwijania myśli. Pomocnicze znaczenie ma w tych wypadkach umieszczanie w rysunku- szczegółów nieistotnych w różnej postaci i w różnych odmianach, zachowując jednocześnie stale podstawową treść, o którą w istocie chodzi. Owa zmienność nieistotnych cech przy przedstawianiu tego samego zasadniczo przedmiotu ułatwia dzieciom abstrahowanie od jednostkowych jego cech i wyodrębnienie w nim tego, co wyraża tezę i myśl główną.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.