Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

Młodzież chora na raka w szpitalu

Dla młodzieży, znajdującej się pomiędzy dzieciństwem a dorosłością choroba przedstawia szczególne problemy. Dochodzi do natychmiastowej konfrontacji z podstawowymi potrzebami niezależności, odpowiedniego wyglądu, akceptacji, seksualności, z planami na przyszłość. Dążenie do autonomii i autodeterminaqi jest zagrożone przez przymusową zależność i utratę kontroli. Większość młodzieży jest świadoma swego wyglądu i ujawniającej się seksualności. Te kwestie stają się szczególnie ważne w ob- liczu takich zmian fizycznych, jak utrata włosów, zmiana wagi, amputacja (Orr, Hoffmans, Bennetts 1984 s. 47 i nn.). Obawy o bezpłodność mogą spowodować strach przed impotencją i oziębłością, a przez to mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wytworzenia sobie niewłaściwego obrazu własnej seksualności. Z młodzieńczą potrzebą interakcji rówieśniczych koliduje również poczucie fizycznej słabości. Mogą pojawiać się problemy szkolne, opóźnienia w nauce. Pojawia się potrzeba zmiany planów na przyszłość, np. związynych z pracą czy rodziną.

Młodzież reaguje na różne sposoby: od depresji do nadpobudliwości. Jedni reagują werbalnie, inni wyrażają uczucia behawioralnie. Często młodzież jest skryta i podejrzliwa w kontakcie z personelem (Franiczek, Sońta- Jakimczyk, Koehler, Kempa 1984 s. 511 i nn.). Początkowo może reagować zadając pytania, które są natury ogólnej, nie osobistej (Pfefferbaum, Leven- son 1982 s. 348 i nn.: Levenson, Pfefferbraum, Copeland 1982 s. 9 i nn.), np. mogą one dotyczyć przyczyn i sposobów prewencji choroby, sposobu leczenia, statystyk dotyczących wyzdrowienia i umieralności. U innych jako pierwsze ujawniają się zainteresowania związane z ich bardziej osobistą sytuacją, z ich konkretnym sposobem leczenia, z zaistniałym problemem w życiu rodzinnym, rówieśniczym czy szkolnym.

Jeśli jest to możliwe, młodzież powinna być leczona w klinice pediatrycznej a nie w szpitalu dla dorosłych. Kliniki pediatryczne z zasady kładą większy nacisk na potrzeby psychosocjalne i rozwojowe pacjentów. Przy diagnozie młodzież wykazuje potrzebę prostego i zrozumiałego wyjaśnienia ze strony lekarza oraz zapewnienia o możliwym leczeniu. Od tego momentu jest istotne, by mogła uczestniczyć w decyzjach dotyczących procedury medycznej lub uczestniczyć w dyskusjach na temat alternatywnych metod leczenia. Szczególnie może to być pomocne dla młodzieży starszej (Levenson, Pfefferbraum, Copeland 1982 s. 9 i nn.). Edukacja rodziców winna zmierzać ku temu, by zachęcali swoje dzieci do podtrzymania aktywnego uczestnictwa w codziennych zajęciach, w tym zarówno w zajęciach szkolnych, jak i pozalekcyjnych. Rodzice muszą nauczyć siebie i dzieci argumentowania, umiejętności kształtowania własnej opinii, angażowania się w normalne życie rodzinne. Rola rodziców w przygotowaniu dorastającego dziecka do dorosłości jest bardzo istotna (por. Harwas-Napierała 1993 s. 20 i nn.).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.