Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

Matematyczna równość okresów trwania fenomenu grupowego

Inny jednak moment zwraca tutaj na siebie uwagę, a mianowicie owa zadziwiająca matematyczna równość okresów trwania fenomenu grupowego. Że różne zbiory publiczności śmieją się przy tych samych epizodach, to wydaje się nie tak trudne do. pojęcia mimo istnienia różnic indywidualnych. Skoro bowiem audytoria są dość liczne, istnieje prawie pewność, że na każdym kolejnym przedstawieniu znajdą się grupki widzów o takim samym „smaku”, a więc skłonnych do wpadania w wesołość na widok tych samych epizodów. Te właśnie grupki każdorazowo zarażają resztę o nieco innym smaku. Trudniejszą do wytłumaczenia jest natomiast – wobefc różnic indywidualnych – sprawa identyczności okresów trwania. Można tu może powoływać się na prawo wielkich liczb i na prawidłowości statystyczne znane nam skądinąd. I tak np. wiadomo, że ilość samobójstw w pewnych krajach i w pewnych porach roku jest stała, mimo że samobójstwo jest przecież zjawiskiem indywidualnym, wynikającym ze skrzyżowania przyczyn w każdym wypadku przynajmniej pozornie innych. A przecież ta prawidłowość matematyczna jest faktem niezaprzeczalnym. Pewne prawidłowości społeczne przerastają niejako różnice międzyosobnieze. Fakt taki realizuje się zapewne także w badaniach Lange.

W rozdziale niniejszym omówiliśmy zagadnienie psychologii tłumu i śledziliśmy psychologiczne prawa i zależności, którymi można wyjaśniać swoistą dynamikę tego tworu społecznego. Stwierdziliśmy jednak i tu, i wcześniej jeszcze, iż nie istnieje radykalna przepaść dzieląca tłum od zorganizowanej grupy. Można wyobrazić sobie szereg form przejściowych, na początku’ których stać będzie tłum, a których koniec zajmie dobrze zorganizowana, spoista grupa. W każdym tłumie znajdziemy zawiązki organizacji i w każdej zorganizowanej grupie znajdzie się pewna domieszka dynamiki tłumu. Nie istnieją jakieś całkiem oddzielne prawa tłumaczące zachowanie się tłumu różne od praw rządzących funkcjonowaniem „normalnej” grupy. Jest tylko tak, iż pewne prawa i pewne zależności występują wyraźnie w jednym wypadku, a inne w drugim. Naśladownictwo, sympatia, sugestia, facylitacja, współzawodnictwo regulują w podobny sposób procesy przebiegające w tłumie, jak też zachowanie się ludzi w grupach zorganizowanych. Można powiedzieć, że prawa te stają się dla nas dopiero wtedy w pełni zrozumiałe i wtedy dopiero odczuwamy ich realną doniosłość, gdy stwierdzimy ich powszechne działanie we wszystkich formach życia społecznego.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.