Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

Mapy rozwojowe

Jeśli zechcesz zapoznać się z dokładniejszym i pełniejszym opisem cech fizycznych i behawioralnych typowych dla różnego wieku i różnych stadiów rozwoju możesz sięgnąć do prac Brittona i Winansa (1958), liga i Amesa (1955), Jenkinsa, Schactera i Bauera (1966), Mussena, Congera i Kagana (1969) oraz Stone’a i Churcha (1972).

Mapy rozwojowe mogą być pomocne w ustalaniu przez rodziców i nauczycieli tego, czy fizyczne i behawioralne cechy dziecka mieszczą się powyżej, czy poniżej typowej „średniej”. Są niezwykle przydatne np. do wykrywania upośledzeń rozwojowych u dzieci. Nie dostarczają jednak żadnych wskazówek co do środków zaradczych, poza tym, żeby po prostu „czekać”, aż w sposób naturalny nastąpi jakaś poprawa lub też zaakcep- tować wszystko to, co dziecko robi, ponieważ taka już jest natura rzeczy: jeśli tylko będziesz cierpliwy, to doczekasz się momentu, gdy dziecko wyrośnie z tego nieszczęsnego stadium rozwoju”.

Wyraźna słabość takiego, opartego na procesie dojrzewania, ujęcia zjawiska rozwoju tkwi w tym, iż nie formułuje ono żadnych – lub prawie żadnych – propozycji w kwestii tego, jak kierować uczeniem się dziecka. Ważny składnik procesu rozwoju – doświadczenie – zdany zostaje w zasadzie na intuicję lub los szczęścia. Zwróć uwagę, że w tym punkcie koncepcja ta rozmija się z szerszą teorią rozwoju Piageta, jako że w tej ostatniej ogromne znaczenie przypisuje się właśnie doświadczeniu.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.