Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

Koncepcja Minuchina

Nowatorskim w podejściu do rodziny, jej psychoterapii, była próba ujęcia jednostki w rodzinie i zarazem w jej kontekście społecznym. Koncepcję taką przedstawił Minuchin (1974), który wykluczył indywidualne podejście do pacjenta, zaś jego problem kazał rozpatrywać przede wszystkim w kontekście społecznym, przez pryzmat stosunków rodzinnych. Jedna z podstawowych tez tej koncepcji oparta jest na założeniu, że jednostka ludzka nie jest izolowana, lecz jest czynnym i żywo reagującym członkiem różnych grup społecznych, z których najważniejszą jest rodzina. Każda zmiana po- zycji danej osoby w otoczeniu determinuje zmianę jej osobistego doświadczenia. System rodzinny składa się z podsystemów. Podsystemami wewnątrz rodziny mogą być jednostki, diady, itd. tworzone w zależności od wieku, płci, pełnionych funkcji, zainteresowań (podsystemy małżeńskie, rodzeństwo, rodzicielskie, itd.). Każda jednostka należy równocześnie do różnych podsystemów. Podsystemy mają swoje granice, które są regułami określającymi sposoby postępowania poszczególnych osób wchodzących w skład danego podsystemu (por. Harwas-Napierała 1990 s. 93 i nn.).

Kolejnym przedstawicielem koncepcji, która znalazła szeroki rozgłos w terapii rodzin w ujęciu systemowym, był Murray Bowen (1976 s. 42 i nn.). Podejście to jest szczególnie interesujące, bowiem autor stosował je do wyjaśniania funkcjonowania rodziny i jednostki w rodzinie w aspekcie emocjonalnym. Proponował on, by charakteryzować rodzinę w oparciu o panującą w jej obrębie równowagę pomiędzy procesami emocjonalnymi i intelektualnymi (por. Kołbik 1994 s. 31 i nn.).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.