Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

Komórki nerwowe człowieka

U ssaków następuje bardzo znaczny rozwój półkul mózgowych, a szczególnie kory. Zwiększa się znacznie jej powierzchnia, wzrasta liczba zwojów, rowki stają się głębsze. Ponadto wzrasta względna wielkość płatów czołowych, które stają się narządem bardziej złożonych procesów psychicznych. Pozwija się lokalizacja czynności korowych (Smirnow, 1966).

Organizmem najwyżej rozwiniętym jest człowiek. W jego układzie nerwowym wyodrębnia się trzy części: układ nerwowy ośrodkowy, obwodowy i autonomiczny.

Układ nerwowy ośrodkowy (systema nervosum centrale), w którym gołym okiem można wyodrębnić istotę szarą i białą, jest skupiskiem neuronów, czyli ciał komórek nerwowych (kadłubów) wraz z wypustkami (rys. 7).

Komórki nerwowe człowieka są bardzo zróżnicowane. Wielkość ciała komórek nerwowych waha się od 4 do 150 mikronów, kształt byWa różny. Wśród wypustek wyróżnia się dendryty i neuryty. Dendryty (wypustki protoplazmatyczne) są zazwyczaj krótkie i jest ich wiele. Natomiast neuryt (wypustka osiowa, akson) jest tylko jeden i zazwyczaj znacznie dłuższy. Niektóre wypustki osiągają długość ok. 1 m.. Dendryty przewodzą impulsy do ciała komórki, neuryty przewodzą je w odwrotnym kierunku, tzn. od ciała komórki na zewnątrz (patrz rys. 8).

Istota szara (substantia grísea) składa się- przede wszystkim z komórek nerwowych, istota biała (substantia alba) zawiera włókna nerwowe utworzone z wypustek komórek nerwowych, komórki oraz włókna’ gleju i naczynia krwionośne wraz z tkanką łączną. Włókna posiadają dwa rodzaje osłonek: rdzenną, czyli mielinową’, oraz osłonkę Schwanna.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.