Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

Ewolucja i rozwój zachowania poznawczego – inteligencja

Termin „inteligencja” tradycyjnie już stanowi paradoks dla psychologów i pedagogów: każdy „wie”, co to jest, jednak nikt nie potrafi adekwatnie jej zdefiniować. Gdy słyszymy, że ktoś zachował się inteligentnie, każdy z nas wie, co to oznacza: wiemy, że to, co robiła dana osoba, było stosowne do wymagań sytuacji, że dobrze się przystosowała, że wiedziała, co trzeba zrobić, że rozpatrzyła sytuację i zareagowała właściwie, a być może nawet lepiej niż moglibyśmy tego oczekiwać. Gdy jednak zażądamy dokładniejszej definicji inteligencji, nawet od psychologów czy od pedagogów, to jest mało prawdopodobne byśmy otrzymali precyzyjne określenie tego, czym ona jest, lub co właściwie oznacza.

Na temat natury inteligencji ludzie stawiali pytania już przed wiekami, i stawiają je po dziś dzień. Pytania te odzwierciedlają rozmaitość poglądów i stawiane są w różnych celach. Rozważmy dla przykładu takie oto od 119 dawna stawiane pytania o naturę inteligencji (zwróć uwagę, że oddają one wyraźnie nasze rozterki w kwestii trafności definicji tego terminu oraz obrazują zakres, jaki mu się nadaje): „Skąd wywodzą się ogólne idee pojęć uniwersalnych? Czy inteligencja jest trwałą dyspozycją, przenoszoną dzięki dziedziczeniu, która w dużej mierze determinuje naszą zdolność do inteligentnego postępowania? Czy wiedzę ogólną, która wchodzi w skład inteligencji, nabywamy w taki sam sposób, w jaki uczymy się jakiejkolwiek konkretnej umiejętności czy poznajemy jakiś fakt?16

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.