Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

Eksperymenty Millera

Tak na przykład, w eksperymentach analogicznych do opisanych eksperymentów Millera wprowadzenie ruchomej podstawy pod pudełka, do których chowane są zabawki, powoduje znaczny wzrost liczby reakcji ze względu na cechy nie związane z położeniem przedmiotu (barwa, wielkość). W badaniach poświęconych temu zagadnieniu pudełka ustawiono na poziomej tarczy okrągłej. W jednej wersji eksperymentu tarcza była nieruchoma i uzyskano wówczas wyniki podobne do wyników Millera. W wersji drugiej tarcza obracała się wokół osi. Unieruchomiano ją dopiero w okresie odroczenia, za zasłoną. Dziecko dokonywało wyboru na tarczy nieruchomej w takich samych warunkach, jak w wersji pierwszej. Okazało się, że w wersji drugiej dzieci znacznie częściej reagowały na cechy nie związane z położeniem, trafnie wybierając pudełko (Włodarski, 1961, 1965). Można to traktować jako efekt zdobytego w warunkach eksperymentalnych doświadczenia informującego, że położenie przedmiotu jest cechą bardziej zmienną niż jego barwa i wielkość.

Doświadczenie nie zawsze spełnia pozytywną rolę w reakcjach odroczonych. Wacuro i Nikolski (1956) zwrócili uwagę na negatywną rolę uprzednio wytworzonych odruchów warunkowych w ukierunkowywaniu reakcji odroczonych. W późniejszych badaniach nad dziećmi w wieku od 3 do 7 lat stwierdzono, że szczególnie w młodszym wieku odruchy wytworzone uprzednio powodują zakłócenia (Włodarski, 1965). Właściwe badania poprzedzano pomiarem reakcji odroczonych dzieci na barwę, ustalając, jak często dokonują one trafnych wyborów. Następnie wytwarzano odruch warunkowy na barwę jednego z 4 pudełek używanych w eksperymencie. Zabawkę chowano wówczas zawsze do pudełka tej samej barwy. Po 3 prawidłowych reakcjach chowano zabawkę w sposób niewidoczny dla dziecka do tego samego pudełka, aby sprawdzić, czy wytworzył się odruch warunkowy. Po 3 kolejnych reakcjach prawidłowych, które przyjmowano jako kryterium, przystępowano do próby krytycznej chowając zabawkę na cezach dziecka do pudełka innej barwy i, zgodnie z normalnym już postępowaniem, po okresie odroczenia zachęcano dziecko do dokonania wyboru. W ten sposób przeciwstawiano śladowi pamięciowemu aktualnie działający bodziec warunkowy.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.