Chore dziecko pod opieką tylko jednego rodzica

Można wymienić następujące trudności, jakie mogą powstać w sytuacji, gdy dzieckiem opiekuje się tylko jeden rodzic:

– Rodzic nieobecny przy dziecku może mieć poczucie izolacji od dziecka chorego, a rzadki z nim kontakt może wywołać szok (zmiana wyglądu ciała u dziecka na skutek stosowanej procedury medycznej itp.):

– Dziecko chore może mieć poczucie izolacji, oddalenia od rodziców: dziecko chore również tęskni za rodzicem nieobecnym lub rzadziej widzianym:

– Rodzic nieobecny może nie być w stanie zrozumieć przeżywanych przez współmałżonka emocji, powstających w trakcie leczenia dziecka: przykład rodzin „przeciążonych – niespójnych” potwierdza taką potrzebę:

– Rodzic przebywający w szpitalu przy dziecku może mieć poczucie braku wsparcia ze strony współmałżonka, przeciążenia wynikającego z wielogodzinnej obecności przy dziecku chorym: może to być przyczyną pogłębiających się konfliktów małżeńskich, istniejących jeszcze przed chorobą oraz powstaniem nowych sytuacji konfliktowych i pogłębieniem zaburzeń w komunikacji: przykładem takiej sytuacji są rodziny „przeciążone – niespójne”:

– Rodzic nieobecny przy dziecku w trakcie leczenia może doświadczać poczucia bezradności i niepewności (w czasie przepustek dziecka czy w trakcie leczenia podtrzymującego, gdy dziecko chore przebywa w domu): dotyczy to ujawniających się skutków ubocznych leczenia i pojawienia się nieznanych wcześniej objawów:

– Istnieje potrzeba, by w trakcie leczenia także zdrowe rodzeństwo miało możliwość kontaktowania się z chorym rodzeństwem: wskazane jest jednak, by nie uczestniczyło w bolesnych zabiegach medycznych oraz by kontakt z chorym rodzeństwem odbywał się szczególnie na takim etapie leczenia, w którym dziecko chore cechuje względnie dobre samopoczucie: brak kontaktu z chorym rodzeństwem, a nawet rzadki kontakt z rodzicami, ujawnia się w typie rodzin „przeciążonych – spójnych” oraz „przeciążonych – niespójnych”: rzadki kontakt dziecka zdrowego z chorym rodzeństwem lub jego brak w trakcie leczenia wyraźnie pogarsza sytuację dziecka zdrowego:

Rodzice powinni dołożyć wszelkich starań, by nie zaniedbywać dzieci pozostających w domu. Chodzi przede wszystkim o takie okazywanie uczuć, które jest potwierdzeniem, że zarówno chore, jak i zdrowe rodzeństwo jest kochane. Starania te zostały zaniedbane bądź były nieskuteczne w rodzinach „przeciążonych – spójnych”. W wyniku zaniedbania przez rodziców zdrowego rodzeństwa mogą powstać następujące trudności:

– Dziecko może doświadczać poczucia opuszczenia, osamotnienia i uważać, że nie jest kochane przez rodziców:

– Zdrowe rodzeństwo może ujawniać zachowania agresywne po to, by zwrócić na siebie uwagę (trudności wychowawcze w szkole, w domu):

– Chore dziecko pozbawione kontaktu z rodzeństwem może doświadczać poczucia utraty z nim więzi, a co za tym idzie – również braku potrzebnego wsparcia:

– Zdrowe rodzeństwo może ujawniać zachowania agresywne wobec chorego rodzeństwa, które jest „winne” temu, że rodzice nie poświęcają pozostającym w domu dzieciom tyle czasu i uczuć co przed chorobą.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *