Szukasz psychologa sportu lub pracy w Krakowie? Pomoc masz w zasięgu ręki w naszym gabinecie!

A. R. Łuria i jego praca – kontynuacja

Opierając się na wynikach badań własnych i badań R. J. Holzingera Łuria przeprowadza m.in. analizę porównawczą pamięci bezpośredniej i pamięci logicznej u bliźniąt jedno- i dwujajowych w różnym wieku, wykazując stosunkowo wysokie uwarunkowanie geniczne elementarnej pamięci wzrokowej kształtów, a mniejsze i malejące z wiekiem’-bezpośredniej pamięci słów: różnice między bliźniętami dwujajowymi w wieku przedszkolnym są 2,5 raza większe niż między bliźniętami jedno jaj owymi: w wieku szkolnym ten stosunek spada, do 1,75, co świadczy o wzroście wpływów zewnętrznych i zmniejszaniu się roli czynnika genicznego.’ Przy jeszcze bardziej skomplikowanej pamięci sensownej (zapamiętywanie słów, którym towarzyszą odpowiednie do ich treści obrazki) różnice między bliźniętami dwujajowymi w wieku przedszkolnym są 2,3 raza większe niż między bliźniętami jedno j aj owymi, w wieku zaś szkolnym wyniki są już takie same, zmienność pamięci sensownej w tym wieku traci więc wszelki związek z genotypem. Innymi słowy – stosunek różnych.form pamięci do zadatków genicznych zmienia się w toku rozwoju: mały jest wpływ czynników środowiskowych w elementarnych procesach pamięci, a coraz większy w procesach bardziej złożonych.

Tak więc Łuria, zgodnie z wynikami licznych badań psychologii radzieckiej, zwraca uwagę na jeszcze dwa ważne aspekty, stanowiące o złożoności procesów rozwoju psychicznego: na skomplikowaną grę różnych czynników tego rozwoju, nie wyczerpującą się w dychotomii „dziedziczność-środowisko”, oraz na konieczność znacznie s u b – telniejszej analizy rozwoju różnych konkretnych procesów psychicznych, niż to czyniono w zadawnionym sporze o rolę dwóch tradycyjnych czynników.

Ujmowanie tego zagadnienia raczej w terminach procesów i zmian, aniżeli pewnych stanów, skierowało uwagę psychologów, głównie amerykańskich, na zagadnienie dojrzewania (maturation) przeciwstawianego uczeniu się (ledrning). Zagadnienie to jest uważane za jedno z centralnych w psychologii dziecka (Ausubel, 1958, s. 79).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.